Contact us at: sooddram@gmail.com

 

Friendship and hosanna-singing

Mahinda Rajapaksa, when he was sworn in as the fifth President with executive powers in November 2005, made a stirring speech at Galle Face.  He spoke of friends and friendship.  He said ‘I believe my friends are those who offer just criticism and not those who sing hosannas in my praise’. While we don’t know whether the President has assessed friendship-worth of hosanna singers, it is very clear that in the six years that have passes since that significant political moment there has been no lack in the matter of singing hosannas.  Indeed it would seem that those who are in a position to sing praises, metaphorically and literally, have not understood the friendship parameters laid out by the President six years ago.  Two recent incidents come to mind which illustrate what might be called the classic occupational hazard of rulers.  First, there was the assault on placard carrying opposition members while the President was presenting the annual budget in Parliament.  

UNP members carried placards containing the legend ‘Shame!’ It was clearly bait and several ruling party MPs swallowed it.  Whatever other issues prompted such a demonstration and regardless of ideological objections to the President and the Government the move by the opposition indicated a crass disregard for the gravity of parliamentary proceedings on that particular day.  One recalls how parliamentarians of an earlier era with far less number-clout than that enjoyed by today’s opposition kept former finance ministers on their toes simply by the power of argument.  Sarath Muttetuwegama (Communist Party) and Anura Bandaranaike (SLFP) had both decorum and logic while the then UNP government, handicapped by roughly the same proportions of parliamentary hooligans as the UPFA today, listened, objected as best it could and held the day courtesy of superior numbers.

The legend ‘Shame!’ then can be read both as accusation and confession of course.  After all, there is a lot that the placard-carriers have to be embarrassed about in the stands they’ve taken with respect to the execution of the military offensive against terrorism, the vilification of the nation and complicity in commercial hanky-panky while in power.  Those who did the punching, however, helped footnote that ‘confession’ and succeeded in conferring justification on the accusation.     

The evidence points to the fact that who paid scant regards for parliamentary traditions and regulations felt they were doing their leader a favour.  They were not exactly singing hosannas, but were nevertheless currying favour, which is what hosanna-singers typically do.  The President himself was rendered helpless and was made to cut a sorry figure thanks to the antics of those who believe punching the opposition at that moment was what friendship dictated.

The second is the doctoring of photographs.  The outfit that ‘outed’ the doctoring has built for itself a damning reputation as an unprofessional, tasteless and odious organization that knows nothing of journalistic ethics, a fact that was apparent in the long comment that accompanied this ‘disclosure’.  Still, what they did ‘out’ was a fact and one which put the President in poor light.  Again, we see the work of ‘friends’, the hosanna-singing need and the costs of the recipient of genuflection.    

What these hosanna-singers fail to understand is that even in this era of communications there is nothing more powerful that word that is followed by deed and deed that matches word, yata vadi tatha kari and so on.  The President has the words and a track record.  He is a communicator who does not need a PR company to market him. He can certainly do without the well-meaning interventions of sycophants for it is the President and not they who get egg on the face.   He is no saint and has his imperfections.  It is for this very reason that he needs the critics far more than the hosanna-singers, especially in a context where factors such as regime-fatigue and a natural decline of popularity-credit from stewardship during the victory over terrorism. 

One recalls the period prior to that historic day of victory in November 2005. Then, as presidential candidate, Mahinda Rajapaksa had few friends.  Power is a friend-magnate.  It tests the ability to separate friend from sycophant.  It is perhaps time to revisit that historic speech and that particularly pertinent line about true friendship.  It is perhaps time to tell off hosanna-singers and view with new eyes his critics, friendly and otherwise.        

[The Editorial, 'The Nation', November 27, 2011] 

 

உனக்கு நாடு இல்லை என்றவனைவிட நமக்கு நாடே இல்லை என்றவனால்தான் நான் எனது நாட்டை விட்டு விரட்டப்பட்டேன்....... 

 


rajaniThiranagama_1.jpg

ராஜினி திரணகம

MBBS(Srilanka)

Phd(Liverpool, UK)

'அதிர்ச்சி ஏற்படுத்தும் சாமர்த்தியம் விடுதலைப்புலிகளின் வலிமை மிகுந்த ஆயுதமாகும்.’ விடுதலைப்புலிகளுடன் நட்பு பூணுவது என்பது வினோதமான சுய தம்பட்டம் அடிக்கும் விவகாரமே. விடுதலைப்புலிகளின் அழைப்பிற்கு உடனே செவிமடுத்து, மாதக்கணக்கில் அவர்களின் குழுக்களில் இருந்து ஆலோசனை வழங்கி, கடிதங்கள் வரைந்து, கூட்டங்களில் பேசித்திரிந்து, அவர்களுக்கு அடிவருடிகளாக இருந்தவர்கள்மீது கூட சூசகமான எச்சரிக்கைகள், காலப்போக்கில் அவர்கள்மீது சந்தேகம் கொண்டு விடப்பட்டன.........'

(முறிந்த பனை நூலில் இருந்து)

(இந் நூலை எழுதிய ராஜினி திரணகம விடுதலைப் புலிகளின் புலனாய்வுப் பிரிவின் முக்கிய உறுப்பினரான பொஸ்கோ என்பவரால் 21-9-1989 அன்று யாழ் பல்கலைக்கழக வாசலில் வைத்து சுட்டு கொல்லப்பட்டார்)

Its capacity to shock was one of the L.T.T.E. smost potent weapons. Friendship with the L.T.T.E.  was a strange and self-flattering affair.In the course of the coming days dire hints were dropped for the benefit of several old friends who had for months sat on committees, given advice, drafted latters, addressed meetings and had placed themselves at the L.T.T.E.’s  beck  and call.

From:  Broken Palmyra

வடபுலத் தலமையின் வடஅமெரிக்க விஜயம்

(சாகரன்)

புலிகளின் முக்கிய புள்ளி ஒருவரின் வாக்கு மூலம்

பிரபாகரனுடன் இறுதி வரை இருந்து முள்ளிவாய்கால் இறுதி சங்காரத்தில் தப்பியவரின் வாக்குமூலம்

 

தமிழகத் தேர்தல் 2011

திமுக, அதிமுக, தமிழக மக்கள் இவர்களில் வெல்லப் போவது யார்?

(சாகரன்)

என் இனிய தாய் நிலமே!

தங்கி நிற்க தனி மரம் தேவை! தோப்பு அல்ல!!

(சாகரன்)

இலங்கையின் 7 வது பாராளுமன்றத் தேர்தல்! நடக்கும் என்றார் நடந்து விட்டது! நடக்காது என்றார் இனி நடந்துவிடுமா?

(சாகரன்)

வெல்லப்போவது யார்.....? பாராளுமன்றத் தேர்தல் 2010

(சாகரன்)

பாராளுமன்றத் தேர்தல் 2010

தேர்தல் விஞ்ஞாபனம்  - பத்மநாபா ஈழமக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி

1990 முதல் 2009 வரை அட்டைகளின் (புலிகளின்) ஆட்சியில்......

நடந்த வன்கொடுமைகள்!

 (fpNwrpad;> ehthe;Jiw)

சமரனின் ஒரு கைதியின் வரலாறு

'ஆயுதங்கள் மேல் காதல் கொண்ட மனநோயாளிகள்.' வெகு விரைவில்...

மீசை வைச்ச சிங்களவனும் ஆசை வைச்ச தமிழனும்

(சாகரன்)

இலங்கையில்

'இராணுவ' ஆட்சி வேண்டி நிற்கும் மேற்குலகம்,  துணை செய்யக் காத்திருக்கும்; சரத் பொன்சேகா கூட்டம்

(சாகரன்)

ஜனாதிபதி தேர்தல்

எமது தெரிவு எவ்வாறு அமைய வேண்டும்?

பத்மநாபா ஈபிஆர்எல்எவ்

ஜனாதிபதித் தேர்தல்

ஆணை இட்ட அதிபர் 'கை', வேட்டு வைத்த ஜெனரல் 'துப்பாக்கி'  ..... யார் வெல்வார்கள்?

(சாகரன்)

சம்பந்தரே! உங்களிடம் சில சந்தேகங்கள்

(சேகர்)

அனைத்து இலங்கைத் தமிழர்களும் ஒற்றுமையான இலங்கை தமது தாயகம் என மனப்பூர்வமாக உரிமையோடு உணரும் நிலை ஏற்பட வேண்டும்.

(m. tujuh[g;ngUkhs;)

தொடரும் 60 வருடகால காட்டிக் கொடுப்பு

ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தமிழ் மக்கள் பாடம் புகட்டுவார்களா?

 (சாகரன்)

 ஜனவரி இருபத்தாறு!

விரும்பியோ விரும்பாமலோ இரு கட்சிகளுக்குள் ஒன்றை தமிழ் பேசும் மக்கள் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.....?

(மோகன்)

2009 விடைபெறுகின்றது! 2010 வரவேற்கின்றது!!

'ஈழத் தமிழ் பேசும் மக்கள் மத்தியில் பாசிசத்தின் உதிர்வும், ஜனநாயகத்தின் எழுச்சியும்'

 (சாகரன்)

சபாஷ் சரியான போட்டி.

மகிந்த  ராஜபக்ஷ & சரத் பொன்சேகா.

(யஹியா வாஸித்)

கூத்தமைப்பு கூத்தாடிகளும் மாற்று தமிழ் அரசியல் தலைமைகளும்!

(சதா. ஜீ.)

தமிழ் பேசும் மக்களின் புதிய அரசியல் தலைமை

மீண்டும் திரும்பும் 35 வருடகால அரசியல் சுழற்சி! தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு விடிவு கிட்டுமா?

(சாகரன்)

கப்பலோட்டிய தமிழனும், அகதி (கப்பல்) தமிழனும்

(சாகரன்)

சூரிச் மகாநாடு

(பூட்டிய) இருட்டு அறையில் கறுப்பு பூனையை தேடும் முயற்சி

 (சாகரன்)

பிரிவோம்! சந்திப்போம்!! மீண்டும் சந்திப்போம்! பிரிவோம்!!

(மோகன்)

தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புடன் உறவு

பாம்புக்கு பால் வார்க்கும் பழிச் செயல்

(சாகரன்)

இலங்கை அரசின் முதல் கோணல் முற்றும் கோணலாக மாறும் அபாயம்

(சாகரன்)

ஈழ விடுலைப் போராட்டமும், ஊடகத்துறை தர்மமும்

(சாகரன்)

அடுத்த கட்டமான அதிகாரப்பகிர்வு முன்னேற்றமானது 13வது திருத்தத்திலிருந்து முன்னோக்கி உந்திப் பாயும் ஒரு விடயமே

(அ.வரதராஜப்பெருமாள்)

மலையகம் தந்த பாடம்

வடக்கு கிழக்கு மக்கள் கற்றுக்கொள்வார்களா?  

 (சாகரன்)

ஒரு பிரளயம் கடந்து ஒரு யுகம் முடிந்தது போல் சம்பவங்கள் நடந்து முடிந்துள்ளன.!

(அ.வரதராஜப்பெருமாள்)

 

 

அமைதி சமாதானம் ஜனநாயகம்

www.sooddram.com