செழியன்

தெளியவும் வேண்டும்! தெரியவும் வேண்டும்!!

நீண்ட நாட்களாக என் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு விடயம். பல தடவை இது பற்றி எழுத நினைத்துத் தள்ளிப்போட்டுக் கொண்டே இருந்து விட்டேன் .இப்படியான பொய் கக்கும் தகவல்கள் கசிந்து ....எமது போராட்ட வரலாறு திரிபு படுத்தப்பட்டு புதிய சந்ததியினரைச் சென்றடையும்போது அது எவ்வளவு மோசமான நம்பிக்கையீனத்தை அவர்கள் மத்தியிலே உருவாக்கும் என்பதை மனதில் இருத்தி, வரலாறு படைப்போர் நேர்மைகொண்டு ,புனைவுகள் இன்றி நடந்த உண்மைகளையே மக்கள் முன் வைப்பார்களாக 'ஈழப்போராட்ட நாட் குறிப்புகளாக செழியன் எழுதியுள்ள ,"வானத்தைப் பிளந்த கதையில் வரும் ஒரு பொய்யான பகுதியைப் பார்த்ததும் திகைத்துவிட்டேன் .ஏனென்றால், அவர் குறிப்பிடும் சம்பவத்தில் நேரடியாகக் கலந்துகொண்டோரில் நானும் ஒருத்தி. நேரடிச் சாட்சிகளில் பலர் இன்னும் உயிருடனுள்ளனர்.

 இனி அவர் எழுதியதற்கு வருகின்றேன், இது இப்புத்தகத்தின் 19ம் பக்கத்தில் ஆரம்பிக்கிறது , '"ஒரு நாள் திடீரென்று ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட இளைஞர்கள் அணிவகுத்து எனது வீட்டைத் தாண்டி மயானத்தை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தனர். வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த நான் அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்து மயானத்துக்குச் சென்றேன். அவர்கள் பொன்.சிவகுமாரனின் சமாதிக்கு அஞ்சலி செலுத்தினார்கள். அந்த இளைஞர்கள் "தமிழ் இளைஞர் பேரவையினர் "என்றும் ,அதன் தலைவர் சந்ததியார் என்றும் தெரியவந்தது. அவர்கள் சிவகுமாரனுக்கு அஞ்சலி செலுத்தியபின் ,"தமிழ் ஈழமே இனி நமது இறுதி முடிவு 'என்று எழுதப்பட்ட காங்கேசன்துறை இடைத்தேர்தலின் இறுதிப் பிரச்சாரக் கூட்டத்துக்காகக் கால் நடையாக முற்றவெளிக்குச் செல்லுகின்றார்கள் என்றும் சந்ததியாரின் பேச்சில் இருந்து தெரியவந்தது.

மந்திரம் சபிக்கப்பட்ட ஒருவனைப் போல அவர்களைப் பின் தொடர்ந்தேன். மேலும் சந்ததியார் புராணம் பாடிக்கொண்டே போகும் இவர் புளுகு மூட்டையை அவிழ்த்துக் கொட்டுகின்றார் கணக்கு வழக்கின்றி. முதலில் இளைஞர் பேரவைத் தலைவர் சந்ததியார் என்று குறிப்பிடுவதே மிகத் தவறானதாகும். சந்ததியார் அப்போது வட்டுக்கோட்டைத் தொகுதி இளைஞர் பேரவையின் ஒரு உறுப்பினர் மட்டுமே சந்ததியாரின் தலைமையில் அந்த ஊர்வலம் நடக்கவும் இல்லை ..1975 ஜனவரி 10ம் திகதி தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டில் கொல்லப்பட்ட ஒன்பது பேர்களுடைய முதலாவது நினைவு நாள் .அந்த நாளில் நினைவுப் பேரணி ஒன்றை நடத்த தமிழ் இளைஞர்பேரவை தீர்மானித்தது .இந்தப் பேரணி சிவகுமாரனின் இறுதி நிகழ்வுகள் நடந்த உரும்பிராய் மயானத்தில் இருந்து , வரதராஜப்பெருமாளின் தலைமையில் நடக்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருதது. பேரணியைத் தொடர்ந்து ,ஒரு பொதுக் கூட்டமும் நடத்துவதாக முடிவு செய்திருந்தோம். கூட்டத்துக்கான அனுமதியைப் போலிஸ் இன்ஸ்பெக்டர் ஆரியசிங்கவிடம் அமிர்தலிங்கம் பெற்றுத்தந்தார். ஆனால், பேரணிக்கு அனுமதி வழங்கப்படவில்லை. எனவே, அமிர்தலிங்கம் கூட்டம் மட்டுமே நடைபெறும் என்று ஆரியசிங்கவிடம் வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறார்.

ஆனாலும்,இளைஞர் பேரவையினர் தடையை மீறிப் பேரணியை நடத்துவதில் உறுதியாயிருந்தனர். அதைச் செயலிலும் காட்டினர். பேரணி நடந்துகொண்டிருக்கும் போதே , இன்ஸ்பெக்டர் ஆரியசிங்க அமிர்தலிங்கத்துடன் தொடர்புகொண்டும் தனது அதிருப்தியைத் தெரிவித்துள்ளார்.உடனே அமிர்தலிங்கம் ,எஸ்.ஜே. வி. செல்வநாயகம் அவர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு , பேரணி நடந்துகொண்டிருந்த இடத்துக்கு மிகவும் கோபத்துடன் வந்துசேர்ந்தார் பேரணியை நிறுத்தும்படி சத்தமிட்டவாறே எல்லோரையும் கடிந்துகொண்டார். வரதராஜப்பெருமாளுக்கும் ,அமிர்தலிங்கத்துக்கும் நீண்ட நேரம் வாக்குவாதம் நடந்தது. வரதராஜப்பெருமாள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு, அமிர்தலிங்கத்தின் காரில் ஏற்றப்பட்டார். பேரணி நிறுத்தப்பட்டது .இதை என்,"அகாலம்' புத்தகத்தில் விரிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

‘சின்னத்தம்பி இந்தக்காருக்குள் ஏறுங்கள்’ என்று செழியனிடம் அமிர் அவர்கள் சொன்னதாக இன்னொரு பொய்யையும் சொல்லியிருக்கிறார் .கடும் கோபத்தில் இருந்த அமிர்தலிங்கம் இப்படிச் சொல்லும் நிலையில் அப்போது இல்லை. பக்கத்தில்தானே நாம் நின்றிருந்தோம் சந்ததியாருக்கும், ஆரியசிங்கவுக்கும் இடையில் ஒருமொழிபெயர்ப்பாளர் அமர்த்தப்பட்டதாக இன்னோர்பென்னாம்பெரிய கற்பனை ! வரதராஜப்பெருமாளின் தலைமையிலேயே அன்றைய பேரணி நடத்தப் பட்டதென்பதைத் திரும்பவும் ...மிகத்தெளிவாக இங்கு பதிய விரும்புகின்றேன். எழுந்தமானத்துக்கு வரலாறு என்ற பெயரில் தவறான செய்திகளைத் தந்து மக்களைக் குழப்பவேண்டாம் என செழியன் போன்றோரிடம் கேட்டுக்கொள்கின்றேன்.

(இந்த வெளியீட்டுக்கான தலையங்கம் மட்டும் சாகரன் வழங்கினார். ஏனைய விடயங்கள் புஸ்பராணி இன் நேரடி இடுகைகள் ஆகும்)