புரிந்துகொள்ள வேண்டிய யதார்த்தங்கள்

'இனவாத தீயை பற்றவைப்பதை போல் அணைப்பது சுலபமானது அல்ல'

எந்த ஓர் இனத்துக்கும், குழுமத்திற்கும் தமது சமூகம் பற்றிய மதிப் பும் மரியாதையும் இருக்கின் றது. அது தவறே இல்லை. தமது இனம் சார்ந்த நலன்க ளில் அக்கறை கொள்வதும் அதற்காகப் பணியாற்றுவதும் இனத்துவம் சார்ந்த செயற்பாடு கள் என்கிறார்கள் அறிஞர்கள். அந்தச் செயற்பாடுகள் இன் னோர் இனத்திற்குப் பாதக மாக, குந்தகமாக அமையும் போதுதான் இனவாதமாகின்றது. எனினும் ஓர் இனத்தின் நலனு க்காக வன்முறைகளையும் பலாத்காரத்தையும் பிரயோகிப்ப தென்பது அழிவுக்கே இட்டுச் செல்லும். அவ்வாறான ஒரு சூழ்நிலை தான் அண்மையில் அளுத் கமையிலும் பேருவளையிலும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அளுத்கம பத்திராஜகொட பிரதேசத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு சிறு சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு பிரச்சினை பூதாகரமாகி, சுவாலையாக எழுந்திருக் கிறது. பத்திராஜகொட சம்பவத்தை எடுத் துக்கொண்டால், நாட்டில் நாளாந்தம் போக்குவரத்தின்போது ஏற்படுகின்ற வழமையான ஒரு சிறு சம்பவமே என்பதை யாவரும் புரிந்துகொள்வர்.

பெளர்ணமி தினத்தன்று தர்ம போதனைக்காக முச்சக்கர வண்டியில் பயணித்த ஒரு பெளத்த பிக்கு எதிர் கொண்ட சிறு சம்பவம், பல்வேறு கோணங்களில் அர்த்தப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. அவரை அழைத் துக்கொண்டு சென்ற முச்சக்கரவண்டி பாதை இடையூறு பிரச்சினையொ ன்றை எதிர்நோக்கியிருக்கிறது. அதன் சாரதிக்கும் வீதியில் நின்ற இளைஞர் கள் சிலருக்குமிடையில் வாக்குவாதம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அதனை சமரசப் படுத்தவே குறித்த தேரர் முயன் றிருக்கின்றார். ஆனால், பிக்கு ஒருவர் தாக்கப்பட்டுவிட்டதாக வதந்தி பரவியி ருக்கிறது. இந்தச் சம்பவத்தின்போது இரு தரப்பைச் சார்ந்த இளைஞர்கள் அவ்விடத்தில் ஒன்று திரண்டமையே அது ஒரு பிரச்சினையாக வெளிப் படுத்துவதற்கு ஏதுவானது என்கிறார்கள் சம்பவத்தை நேரில் கண்டவர்கள். எவ்வாறாயினும், இந்தப் பிரச்சினையுடன் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் சட்டத்தின் பிடிக்குள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளனர். சட்டத்தை முழுமையாக அமுல்படுத்த நடவடிக்கை எடுத்திருந்தும், அளுத்கம பேருவளை பகுதிகளில் தீச்சுவாலை ஏற்படவும் ஒன்றுமே அறியாத அப்பாவி மக்கள் அகதிகளாகுவதற்கும் என்ன காரணம்? இதற்குப் பொறுப்புக் கூற வேண்டியவர்கள் யார்? என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுகிறது.

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அளுத்கம பகுதியில் நடைபெற்ற ஒரு சமய வைபவத்தின் பின்னரே இனவாதம் கொழுந்துவிட்டெரிய ஆரம்பித்ததாகவும் இன்னும் பல்வேறு விதமாகவும் உண்மையும் வதந்தியும் கலந்த தகவல்கள் இன்னும் உலவிக்கொண்டு இருக்கின்றன.

குறித்த பகுதிகளில் சிங்களவர்களும், முஸ்லிம்களும் காலாகாலமாக ஒன்றாக, ஐக்கியமாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள். சிங்கள மக்களுடன் கொண்டிருக்கும் நெருக்கத்தின் காரணமாக முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளுக்குச் சிங்கள மக்கள் வாக்களித்து வருகிறார்கள். இரு சாராருக்குமிடையிலான பிணைப்புகள் கடந்த சுனாமி அனர்த்தத்தின்போது மேலும் இறுக்கமாகியதென்றே சொல்ல வேண்டும். அப்படியிருந்தும் முஸ்லிம் மக்கள் வீடுகளைவிட்டுச் சென்று பள்ளிவாசலில் பாதுகாப்பு தேட வேண்டிய நிலைமையை ஏற்படுத்திய வர்கள் யார்? “நமக்கு இப்படியொரு நிலை ஏற்படுமா?” என்று கனவிலும் எண்ணிப்பார்த்திராத அப்பாவிகளை அகதிகளாக்கியவர்கள் யார்? அந்த நேரம் சில சிங்கள வீடுகளும் முஸ் லிம்களுக்குப் பாதுகாப்பு அரணாகச் செயற்பட்டதையும் மறுப்பதற்கில்லை என்கிறார்கள் பேருவளை மக்கள்.

தர்காநகர், பேருவளை பகுதிகள் முஸ்லிம்கள் செறிந்து வாழும் பிர தேசங்கள் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். அப்படியிருந்தும் அங்கு உடைமைகள் தீயிட்டுக் கொளுத்தப் பட்டிருக்கின்றதென்றால், அதன் பின்னணியில் யார் செயற்பட்டிருப்பார் கள்? உண்மையில் உள்ளூர் மக்கள் அல்லர் என்கிறார்கள் பாதிக்கப்பட்ட மக்கள். அவ்வாறெனில், வெளியிடங்களிலிருந்து சென்றவர்களே இந்த வெறுக்கத்தக்க சம்பவங் களில் ஈடுபட்டிருக்கிறார் கள் என்பதே பலரின் கருத்து.

நிலைமை கட்டுக் கடங்காமல் செல்வதைத் தடுப்பதற்கு பிரதமர் டி.எம். ஜயரட்னவும் பொருளா தார அபிவிருத்தி அமைச் சர் பஷில் ராஜபக்ஷவும் துரித நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டனர்.

பிரதேசத்தில் பாதுகா ப்பை உறுதிப்படுத்துவ தற்குத் தேவையான நட வடிக்கைகளை மேற்கொண் டனர். எனினும், சமூக வலைத் தளங்களிலும் இணைய ஊடகங்களிலும் ‘விதானையார் காக்கா வாந்தி எடுத்தார்’ என்பதைப் போல் தகவல்கள் பரப்பப்பட்டன. இன வாதத் தீயைப் பற்ற வைப்பதைப்போல் அதனை அணைப்பது அவ்வளவு சுலப மானது அல்லவென்பதன் யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இரு தரப்புக் கரு த்துகளும் அமைந்திருந்தன. அனர்த்தத்தில் வீழ்ந்திருப்பவர்களை ஆற்றுப்படுத்தும் செய்திகளுக்குப் பதிலாக அவர்களை மேலும் இக்கட்டுக்குள் தள்ளும் தகவல்கள், செயற்பாடுகள் வேண்டவே வேண்டாம் என்று தெரிவிக்கும் பெரு ம்பான்மை சமூகத்தவர்கள், எந்தப் பிரச்சினையானாலும் பேச்சுவார்த்தை மூலம் தீர்த்திருக்கலாம் என்றே கூறு கின்றனர். சிறுபான்மை மக்களின் மகி ழ்ச்சியான வாழ்க்கையிலேயே பெரும் பான்மை மக்களின் மன நிறைவு தங்கியிருக்கிறது என்கிறார்கள் அவர்கள்.

இனி பாதிப்புகளிலிருந்து மீள்வதற்கான வழிவகைகளையே மேற்கொள்ள வேண்டும். ஜனாதிபதி அவர்களின் உறுதி மொழிக்கும், உத்தரவுக்கும் அமைய மீள்கட்டுமானப் பணிகளை இராணுவத்தினர் ஆரம்பத்திருக்கிறார்கள்.

அதேநேரம், இனவாதத்திற்கு வழி கோலியவர்களை இனங்கண்டு சட்டத்திற்கு முன் நிறுத்தவும் உரிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியதும் அதிகாரிகளின் பொறுப்பாகும்.

(சாதுரியன்)